Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Χειμωνιάτικοι Συνειρμοί

Εν πελλαμός η βαρυχειμωνιά! Το 2050 εννα λαλώ " έτσι σιειμώνα έσιει που το 2012 να δω" (αν ζιώ).
Ούλλοι κλαίουνται "πόσα νερά", "Επέλλανεν μας" "πότε να 'ρτει το καλοκαίρι" κ.λ.π.
Άμα εν βρέσιει  κάμνουμε αγρυπνίες, παρακλήσεις να βρέξει.
Δοξα σοι ο Θεός καλοκαίρι έχουμε έξι μήνες το χρόνο...ας μην είμαστε αχάριστοι.
Άσε που το καλοκαίρι όσα και να φκάλεις πυρώνεις, ενώ το χειμώνα όσα έσιεις φορείς.
Εγώ για παράδειγμα, που ξυπνώ που το χάραμα του φου, που τες 05.30 εν ψόφος. Φορώ κλάτσες πάνω που το γόνατο τζαι κλάτσες κάτω που το γόνατο. Φορώ 2 θερμαντικές , τζαι πουπάνω τα υπόλοιπα, ζακέτα, σάκκο, κασκόλ, γάντια. Ε σκουφί εν φορώ ..τα μαλλιά μου εν μακριά ..βράζουν τα ζινίσια μου. Μόνο η φάατσα μου παγώνει...πρέπει να σκεφτώ κάτι  τζαι για τούτο...πριν φκει ο χειμώνας, κάτι πρωτοποριακό, κάτι ανεπανάληπτο, κάτι κλασάτο όπως εν το φυσικό μου.
Παρόλα αυτά δεν μπορώ να μεν πιώ το φραπέ μου κάθε πρωί μες το αυτοκίνητο με τα παγάκια.Αν πω εν κριάδα τζαι πιω κάτι βραστό θα αρρωστήσω...εν αποδεδειγμένο.
Επίσης, το καλοτζαίρι άμα οδηγάς μες τα ακάμωτα σηκώνεται ττόζιν, ενώ τωρά αν δεν βουλλήσεις (παφιστί) ή βολίσεις (κατά τες άλλες διαλέκτους), ούτε ττόζιν ούτε τίποτε..εν σκονίζεις τα δέντρα και τη φύση τζαι να πέρνουν τζίνο το κακάσχημο σκατί χρώμα.
Αμ το άλλο?? Βρέσιει τζαι κάμνεις τους γυαλλοκαθαριστήρες..τζαι εν θέλεις κάθε λλίο κίττα κέλι να γεμώνεις το τάγκι ,το παούρι του νερού..βέβαααιααα.
Όπου πάεις τα ρυάκια και οι χείμαρροι ρέουν, ενώ το καλοκαίρι πιάνει σε απογοήτευση να δείς τη κοίτη του ποταμού ξερή έννε?? Πιάνει σε μια ανασφάλεια...
Άμα βρέχει καταρρακτωδώς πάεις στο παραθύρι τζαι παλαβώνεις...κοιτάς έξω με ονειροπόλο βλέμμα.!!!Το καλοκαίρι εν θα κάμεις έτσι πράμα...μόνο έσιεις το "αρρκοντισιο" στο μέγιστο
τζαι βλέπεις έξω τζαι λέεις "παναϊα μου έκαψεν μας τζ'εκαούρτισεν μας" ή "αμάνα μου ίντα λαμπρόν".
Εν βρίσκεις δικαιολογίες γιατί εν έπλυννες το αυτοκίνητο, λαλείς γιατί να το πλύννω αφού εννά βρέξει.
Ακούω πολλούς να λένε ότι τα χειμωνιάτικα χρώματα εν καταθλιπτικά.. εγώ πάλε βρίσκω τα ρομαντικά, φέρνουν μου αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων (όπως τότε που ήμουν δημοτικό και διάβαζα τον "Ισθμό της Κορίνθου" και οι γονείς πήγαν στο χωράφι να δούν αν ο ανεμοστρόβιλος εχάλασε τα θερμοκήπια τζαι που τον φοον μου μην  τους πάρει ο ανεμοστρόβιλος εδκέβαζα 2 ώρες τη πρώτη γραμμή του κειμένου με τρεμάμενη φωνή, ώσπου να ρτουν. Ή όπως τότε που πάλε ήμουν νήπιο και όποτε έκαμνε αστραπή εβούρουν πουκάτω που το τραπέζι. )
Α το άλλο..... το χειμώνα φκάλλεις την στον καναπέ που εν αναπαυτικός, ενώ το καλοκαίρι πόσες ώρεσ να κάθεσαι στες καρέκλες κήπου , τζαι πόσες μπύρες να πιεις πια..έλεος πουζιασμα. Άσε που γλιτώνεις το κόψιμο της παττίχας τζαι τα ζουμιά που κολλούν.

Το μόνο άσιημο που βρίσκω στον χειμώνα είναι ότι λόγω των πολλών ρούχων που χρειάζουνται...εν με κανεί μια βαλίτσα άμα εννα πάω κάπου. Ναι τούτο εν πρόβλημα τζαι μάλιστα σοβαρό ειδικά άμα κάθε σάββατο πάω κάπου.

Τελοσπάντων εβαρέθηκα με, πάω να ππέσω μες τα παπλώματα τζαι τες πατανίες..έννε συναρπαστικό τούτο το χειμώνα?? Να' σιει τόση αξία το βράσιμο μες τα ρούχα??



Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

Τατσοεκδρομές και πάλιν

O Τατσοσίφουνας χτες έκαμε ακόμα μία πετυχημένη τατσοεκδρομή με την αδερφή τη μαννοροκόλα που έχει μια τάση σε όλα τα αθκιασερά και φλου πράγματα...όπως οι βόλτες, η ζωγραφική, το καθησιό, ο ύπνος, οι φωτογραφίες, τα χαλαμάντουρα...(ιδιαίτερα αγαπητά και σ'εμένα τα τελευταία).
 Ερχόμενες για Λευκωσία από Πάφο βεβαίως, ακολουθήσαμε τον παλαιό δρόμο Πάφου - Λεμεσού, δηλαδή από τις Βρετανικές Βάσεις.
Επισκευτήκαμε αρχικά το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου του Σύμβουλα, όπου σύμφωνα με μαρτυρίες
εκεί υπήρξε μοναστήρι και οι μοναχοί που ήταν εκεί σφαγιάστηκαν από πειρατές πιθανόν.Οι πειρατές λήστεψαν όλα τα αντικείμενα αξίας της Μονής και τα μετέφεραν στο καράβι τους, το οποίο βυθίστηκε αργότερα και η εικόνα του Αγ. Γεωργίου ξεβράστηκε σε μιά σπηλιά κοντά στην παραλία.
Τα οστά των μοναχών βρέθηκαν και βρίσκονται στο εκκλησάκι καθώς επίσης και η εικόνα του Αγίου.
Συνεχίζοντας το δρόμο μας πήγαμε στο Κούριο (Κουρείο κατά την αρφή μου τη μαννοροκόλα)
Το Κούριο καταστράφηκε όπως λένε κάποιοι από θεομηνία, άλλοι από τσουνάμι και η πιο επικρατέστερη εκδοχή είναι ότι καταστράφηκε κατά το μεγαλύτερο σεισμό της ιστορίας στη Μεσόγειο στις 23 Ιουλίου 365 μ.Χ.Ο σεισμός αυτός επηρεάσε την Κρήτη, την Αλεξάνδρεια, την Κύπρο και γενικά τις Μεσογειακές περιοχές.Αποτέλεσμα του σεισμού ήταν τεράστια παλλιροϊκα κύμματα που έπληξαν τις παραλιακές πόλεις.

Κι έπειτα κάτω απ' το λόφο του Κουρίου είναι ο Αγιος Ερμογένης. Για την ιστορία να πούμε ότι ο Άγιος αυτός μαρτύρησε στη Σάμο και το λείψανο του το έριξαν στη θάλασσα  κι αυτό έφτασε στη Κύπρο. Οι χριστιανοί που το παρέλαβαν στην Κύπρο έκτισαν ναό προς τιμήν του περίπου τον 13ο αιώνα.
Ε μετά βγήκαμε στον αυτοκινητόδρομο.
Φτάνοντας Λευκωσία τελευταία στιΜή, αποφάσισα να επισκευτούμε και τον Άγιο Σωζόμενο.Μια περιοχή κοντά στην Ποταμιά, όπου θυμίζει όαση στην έρημο.Με φοίνικες, χώματα παράξενα, βουνά παράξενα, πετρώματα ασυνήθιστα για Κύπρο. Βρίσκεται στα όρια της νεκρής ζώνης.
Υπήρξε τουρκοκυπριακό χωριό και εγκαταλήφθηκε κατά τις δικοινοτικές συγκρούσεις το 1964.
Εκεί βρίσκεται το σπήλαιο όπου ασκήτεψε ο Άγιος Σωζόμενος και στο οποίο υπάρχουν τοιχογραφιες και λαξευμένος τάφος.



Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

Τρόπος ζωής

Αγαπημένο μου βλογκ...σήμερα είχα μία ωραία μέρα, γιατί την αφιέρωσα και πάλιν στις Τατσοεξερευνήσεις και Τατσοεκδρομές μου.
Συνοδοιπόρος η "μαμμούλα" όπως την αποκαλεί τη μάνα μας, η φίλτατη εν Χριστώ αδελφή Γρούτα.
 Πρώτα πήγαμε στις θαλασσινές σπηλιές (για πολλοστή φορά), να δούμε το πλοιάριο που καρφώθηκε στους βράχους...και αποτελεί πλέον κομμάτι της φύσης

Μετά αφού περάσαμε από το χωριό Αρόδες φτάσαμε στο χωριό  Ίνεια, γραφικότατο χωριό με θέα τη θάλασσα. Εκεί έχει μια πολύ παλιά εκκλησία μάλλον του Αγίου Ιακώβου αν κρίνω από τες εικόνες που είχε. Εσκοτώθηκα να την βρω στο διαδίκτυο αλλά τίποτε.Μετά διασχίσαμε το χωριό Δρούσεια και περάσαμε απέναντι στην Κρήτου Τερρα (terra-γη στα λατινικά) .Απίθανο χωριό κρυμμένο στο πράσινο και στα βουνα.


Είναι η εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης ...ένα κόσμημα.

Ακολουθώντας το δρόμο βγαίνεις στο κύριο δρόμο Πάφου -Πόλης Χρυσοχού
Ακολουθήσαμε τη διαδρομή προς Σίμου για να δούμε το φράγμα της Ευρέτου.Η Ευρέτου είναι ένα εγκαταλελειμμένο τουρκοκυπριακό χωριό , καθώς και τα περισσότερα της γύρω περιοχής.



 Το γεφύρι του Σκάρφου βρίσκεται λίγες εκατοντάδες μέτρα πριν τα όρια του φράγματος της Ευρέτου. Υπολογίζεται ότι κτίστηκε το 1618 μ.Χ και είναι από τα αρχαιότερα στην Κύπρο

Φυσικά άλλη χάρη του να έχεις ένα ευρύ οπτικό πεδίο από το να βλέπεις μια φωτογραφία.
Εις το επανιδειν!



Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Περί Μαλακίας Λόγος

"Το μαλακίζεσθαι εστί φιλοσοφείν"
"Ουδείς αμαλάκιστος"
"Η μαλακία χρόνια δεν κοιτά"
¨Η μαλακία τέχνας κατεργάζεται"
"Πες κι εσύ μια μαλακία όλα είναι μια βλακεία"

"Χαιρετώ τα πλήθη,
που βυθίζονται στη λήθη,
έχουν ψηλά τον πήχη,
υψώνουνε τα τείχη,
μα έχουν αυτιά οι τοίχοι,
εκεί γράφονται οι μύθοι"

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Μία είναι η ουσία, δεν υπάρχει αθανασία

Τι σου είναι ο άνθρωπος.....
Τρέχεις και δεν φτάνεις και νομίζεις θα πεθάνεις ...ώσπου να πεθάνεις.
Δουλεύκεις πυρετωδώς μια ζωή για να χεις τα πάντα, γίνεσαι χούφταλο αν προλάβεις,πεθανίσκεις έτσι άδοξα ..χωρίς να χουν νόημα τούτα ούλλα...σκέφτεσαι πως θα ήταν καλύττερα ν΄ άφηνες περισσότερες ώρες ελεύθερες κι ας πάει και το παλιάμπελο.
Προσπαθείς να κρατήσεις την οικογένεια δεμένη, μακριά απο καταχρήσεις, κακές παρέες και λοιπά κακά και άμα τους παντρέψεις λαλούν σου..τωρά εχω οικογένεια εν έχω ώρα. Ή εννα κάτσω σπίτι μου να ξεκουραστώ γιατί το πατρικό τους πλέον εν το θεωρούν σπίτι τους.
Κτίζεις σπίτι να χωρεί την οικογένεια, τους μέλλοντες γαμπρούες, μέλλουσες νύφες εγγόνια και παρελκόμενα τζαι εν πατά κανένας να σε δεί...μόνο για να σου φέρουν κανένα μωρό να γλέπεις.
Τελοσπάντων κάμνεις πράματα συνέχεια για να σιεις μετά, κτίζεις ενα πύργο μεταφορικά ομιλούντες, κτίζεις, κτίζεις , κτίζεις  τζαι γίνεται τόσο ψηλός που εν ώρα να ππέσει... τζαι βλέπεις ότι εν είσιεν νόημα τόσο σκόρσο.
Λυπάσαι με το παραμικρό, σιέρεσαι με το παραμικρό, αφήνουν σε αδιάφορο τα εκτός που σένα ..τζαι μια καλή ημέρα παν του βρόντου τούτα τα συναισθήματα.

Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να κάμνουμε τίποτε.
Πρέπει να κάτσουμε να καρτερούμε το τέλος.
Εν πρέπει να αισθανόμαστε ..εν εσιει νόημα.
Εν πρέπει να λυπούμαστε, να μισούμε, να φθονούμε ..ούλοι τα ίδια σκατά εννα γίνουμε.
Εν πρέπει να φουμίζουμε τη πουλλου μας...εννα λύσει!
Εν πρέπει να φουμίζουμε τα πλούτη μας...κάποιοι άλλοι εννα τα φάσιν
Εν πρέπει να φουμίζουμε το αυτοκίνητο μας σε λλια χρόνια θα εν παλιοφακκούτα
Εν πρέπει να κάμνουμε πλαστικές...εν άσκοπα λεφτα.
Εν πρέπει να μαχούμαστε οι γεναίτζιες να ομορφήνουμε, να διατηρηθούμε, να αποτριχωθούμε...ενέργειες χωρίς νόημα, χάσιμο χρόνου.
Δεν πρέπει να φουμίζουμε την εξυπνάδα μας...διότι άμα πεθάνουμε τζαι ύστερα εν τζαι λαλεί κανένας ήταν έξυπνος ο μακαρίτης
Οστεοπαθητικό να πααίνουμε να μας έσιει τα κόκκαλα στη θέση τους ίσια , να μεν εν ζαοτάξαρα...μόνο έτσι θα πούν..αε κορμοστασιά που σιε ο μακαρίτης...σαν λαμπάδα.
Οδοντίατρο να πάμε να βάλουμε τζαι σιδεράκια να εν ίσια τα δόντια μας μεν μας λαλούν ξιδόντες τζαι ζαομουνταρισμένους.

Να σας αφήσω να συνεχίσω την αναμονή.. μετρώ τόσες τζαι πόψε..εν ξέρω πόσες. Έννα μετρώ όμως εν το μόνο που θα σιει ένα στόχο.


Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

Βάλτε τη λιτότητα στη ζωή σας!

   Έχω μιαν απορία και πρέπει να την βγάλω προς τα έξω...διότι εκατάντησα να έχω Μαστερ (Μάστρε) στα πλυντήρια.
Γιατί το χειμώνα πρέπει να φορούμε κλάτσες/κλατσόν, βρατζί/σώβρακο,φανέλλα θερμαντική, φανέλλα άλλη, παντελόνι/φόρμα κλπ???
Εν εγίνετουν να γίνει μια ενιαία φορεσιά??? Να εν όλα σε ένα??
Τούτη η κατάσταση δεν είναι καθόλου οικονομική.
   Σκέφτου πόσα θέλεις να τ' αγοράσεις τούτα ούλλα τζαι σε ποσότητες που να αρκούν για κάποιες μέρες.
   Γεμώνει το πλυντήριο πιο γρήγορα άρα σπαταλούμε ενέργεια τζαι νερό. 
   Γεμώνουν τα ερμάρια! Θέλεις συρτάρι για  βρατζιά/σώβρακα, συρτάρι για θερμαντικές..ράφι για τζιήνο ράφι για τούτο.
   Πάεις εκδρομή πάεις να σάσεις μια βαλίτσα τζαι γίνεται ένα κλατσοβρακοανακάτωμα χωρίς προηγούμενο.

    Επρεπε αγαπητοί μου να γίνει έναν είδος ενδυμασίας το οποίο θα επροωθείτο με τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε να γίνει σαν την κοκα κόλα, ευρέως αποδεκτή.
    Μια φορεσιά που θα ειναι ολόσωμη, η πατούσες πουκάτω να χουν σκριτς σκρατς τζαι να κολλάς μια σόλα παπουτσιών για να μεν θέλεις να φορείς τζαι παπούτσια.
Επίσης να σιει τζαι κουκούλα για το κρύο τζαι τα νερά.
Μπορεί να σιει τζαι γραμμές φωσφοριζέ για τους πεζούς.

Δεκτές κι άλλες ΣΟΒΑΡΕΣ προτάσεις.


Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Τάτσας "Τα Άφαντα"


Πουρνό πουρνό μεσάνυχτα, πόξω πον' η βεράντα
δκιο κάττοι ενιαουρίζασιν, όι όπως πάντα
 εσηκώστην μου η τρίχα που κλαίαν σγιαν το πλάσμα,
τζαι που το φον μου τον πολλή άρκεψα το κλά(σ)μα


Εδκιέβασα ποτζί ποδά, αρώτουν τζαι γειτόνους, 
τζαι είπαν μου μεν σκιάζεσαι εκάμναν απογόνους.
Ενεκάτσιασα πολλά τ'αντερο μου εδίθην
μεν μ αρωτήσετε γιατί, ύστερα ελύθην

(Απόσπασμα από το έργο  "Ακούω, βλέπω, νιώθω Λουλλουπούθκια", το οποίο βραβεύτηκε με το βραβείο καλύτερης πρωτοεμφανιζόμενης ποιήτριας, η οποία θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία της
 χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο "Τάτσα Τατσωμένου"
                         

         
Ανταν τζ' εφάνην η πρώτη ακτίνα του ήλιου 
τζ' αντάν τζ΄ αρκήνεψεν το ξυπνητήρι να λαγκουέρνει
έβαλα τες παουρκές να σηκωστούσιν ούλλοι


"Ανούτε πάνω ρόκολοι, ανούτε να νιφτείτε 
μεν πα τζαι καμμούν τα μμάθκια σας τζ' εν σώννετε να δείτε"


 Τζ' εσηκώστηκεν ο ρόκολος, ο γιόκας ο λεβέντης, 
εκνίστην, εποκνιάστηκε, μα πάλε πίσω ππέφτει.


"Σήκου οκνιαρόσιυλλε σήκου τζ΄ εννα αρκήσω
 μεν καμμάς τα μμάδκια σου γρύλλωστα μεν σε λύσω"


Σγιαν το σιεσμένο σηκώνεται, σγιαν το σιεσμένο πάει,
τζαι δκιο ππαλιές εν έτοιμος πρόγευμα να φάει.


¨Ανούτε πάνω κόρες μου, ανούτε μεν κτιτζιάσω
 τζαι πιάσει με το λάωμα τζαι να σας πασπαλιάσω"


Με 1000α ζόρκα σηκώνουνται τζαι σωζιάζουν ούλλες, 
εν  σγιαν μέσα στη θάλασσα αδέσποτες βαρκούλες  


Γιάλι γιάλι ξορτώννουσιν να συνακτούσιν κάτω
να πιούσιν το γαλούι τους να πάμεν πάρακατω.


Τζαι πίννουν το ρουφκιά ρουφκιά τζαι κάμνουν ώρες δέκα
τζαι πιάννει με ο πέλλαρος, γιατί να 'μαι γεναίκα.


Δώσμου θεέ μου υπομονή, να αντέξω τούντα κούτζια
αν συνεχίσει το φκιολί θα σύρνω μαουλούτζια


(Απόσπασμα από το έργο  "Η λάντα των κύκνων", το οποίο δεν βραβεύτηκε καθώς οι έγκριτοι κριτικοί θεώρησαν ότι δίνει λανθασμένα μηνύματα στις νέες και μέλλουσες μητέρες.










Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

Σαν τα χιόνια

- Αύριο που εν η γιορτή μου να πιάσεις άδεια.
- Α.. λαλείς?? Εν καλά που λαλείς να πάμε τζαι στα σιόνια. Εν τζαι εργάσιμη μέρα εν θα εν πατώ σε πατείς με.
- Τα μωρά όμως?? Εν θα παν σχολείοο??
-Ε σικκιμέ, εννά χάσουν το πανεπιστήμιο? Να τους πάρουμε.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας..
- Ε..έπιασα τηλέφωνο να μείνουμε σε ξενοδοχείο που τα πόψε.. τι λαλείς??
-Γιε μου επικοινωνείς?? Ήντα ώρα να 'ρτω να τους δκιεβάσουμε, να σάσω πράματα για ούλους, αλυσίδες εν έχουμε, οι ποϊνες ,ποδίνες, γαλότσες εν στη Πάφο ούλλα...
-Ου πάντα είσαι αρνητική..πόση ώρα θέλουμε να σάσουμε πράματα?
-Ε οι δρόμοι εννα εν παγωμένοι, εν τζαι είμαστε μόνοι μας, έχουμε τζαι μωρά.
- Μεν φοάσαι..εγώ είμαι δαμε. (Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ)

Πάω σπίτι κατά τες 5 απόγευμα, αρχίζω ετοιμασίες, επάσαρα του το δκέβασμα..ανακαλύπτω ότι ΟΥΛΕΣ οι θερμαντικές εν μες το πλυντήριο πλυμμένες μεν, βρεμένες δε. Ποτζί ποδά είμασταν έτοιμοι η ώρα 1830 για να ξεκινήσουμε.. αλλά έπρεπε να πάμε στο ΑΤΜ για μετρητά, να βάλουμε βενζίνη και να πιάσουμε αλυσίδες και να πιάσουμε γαλότσες.

Το ΑΤΜ αφήκαμε το για μετά, τες αλυσίδες για μετά, επιάσαμε γαλότσες ..ίσια που προλάβαμε το μαγαζί ..εμπήκαμε μέσα τζαι εκλειδώσαν την πόρτα να μεν μπουν άλλοι.
Ε μετά εβάλαμε πεζίνα αλλα ήταν ούλες κλειστές έτσι εμείναμε χωρίς αλυσίδες.Εφτάσαμε στον προορισμό μας κατά τες 2000 , έππεσε και το άντερο μας και εκολοσίρναμεν το  και το σέρναμε. Εφκήκαμε ως την πλατεία με την πρώτη (Ταχύτητα), έσυρεν μας τζαι 2-3 φορές.. σιόνι πολλη .Αέεερας πάρα πολλύς όπως που να ΄μουν στην Αλάσκα (λες τζαι εξαναπήα), ήταν κάπως έτσι ..όι εννεν το Τρόοδος μοιάζει το σιτουεισιον όμως..
Είσιεν αυτοκίνητα εν ξέρω που πότε αλλά ήταν κάπως έτσι..

Εκάμαμε τζαι χιονοπόλεμο, κατασκευές με χιόνι ..κλπ



Ε όι ...κάποιος άλλος το καμε ...πολλα δυσανάλογα τα δάκτυλα σε σχέση με το αντικείμενο... Έννε??

Τελοσπάντων ..ήταν μια ωραία εκδρομή που αποφασίστηκε αυθόρμητα...αλλά θα μείνει αξέχαστη ώσπου να κάμουμε άλλη καλλύτερη.

Πάω να ανακτήσω τη φυσιολογική μου θερμοκρασία, γιατί ως τζαι η μύξα μου έγινε σταλακτίτης.

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

Αφιερωμένα στη Γρούτα και στους λαϊκους

Πάει καιρός να τα ακούσεις...σκέφτηκα ότι θα τα πεθύμησες
1. Πάω να κάμω κόλλυβα
2. Εν  τζαιρός τους...βυζαντινός εσπερινός εν ήξερα ποιο να διαλέξω..

3. Τούτο εν για το ορχηστρικό, σε προκαλώ να αρκέψεις να λαλείς τουρουτουρούμ τζαι να φακάς το σιέρι σου πας το γραφείο..έλα 1.2.3...

4. Αθθυμάσαι το ? οξα??
..Ατε κανεί ..μεν το παραγαbeepbeep
Ελπίζω να σου θύμισα παλιές καλές στιγμές στες "σήκωσες", στο Νissan, στο δρόμο, στες εκδρομές

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

Βάλτε κουρτίνα στη ρουτίνα!!!

Μια κρίση βαρεμάρας ήταν αρκετή, για να με αναγκάσει να μπώ στο αυτοκινητο με τα Τατσοκοπελλούθκια, για να πάω όπου με βγάλει η στράτα. 
Οι επισκέψεις στα ακάμωτα και στα μικρά χωριουδάκια γίνονται μ'εναν ενθουσιασμό που δεν ξεθωριάζει με το πέρασμα του χρόνου.
Για κάθε τόπο τα μωρά θέλουν να ξέρουν και την ιστορία του..στο μέγεθος που την κατανοούν.

Πρώτα πήγαμε στο  Σπήλαιο της Παναγίας της Χυσοσπηλιωτισσας στη Δευτερά,όπου σύμφωνα με τα λεγόμενα που έμαθα εγώ, κάποτε ένας Τούρκος κόντεψε να χάσει τη ζωή του όταν θα έπεφτε με τ' αλογο του από την κορυφή του βράχου. Αυτός παρόλο που ήταν αλλόθρησκος παρακάλεσε την Παναγία να τον σώσει και έκαμε τάμα να κτίσει εκκλησία. Τη γλίτωσε φτηνά με μερικές γρατσουνιές.


Κινήσαμε μετά περνώντας από Δευτερά, Ψιμολόφου, Επισκοπειό, Πέρα Ορεινής, Καπέδες και προς  Μαχαιρά


 Όλα πράσινα, όλα νοτισμένα, μύριζε χώμα και πεύκος. 
Σκοτείνιασε κιόλας κι εμείς στη μέση του πουθενά, σ'ενα δρόμο όλο στροφές, γεμάτο χώματα και πέτρες που έφερε η βροχή.

Εκει στο πουθενά και στο απόλυτο σκοτάδι, αμυδρά φώτα εμφανίζονται και διερωτήθηκα ποιοι να μεναν εδώ σ'αυτη την απομακρυσμένη περιοχή.Ήταν το χωριό Λαζανιάς, με σπίτια παλιά ερειπωμένα. Όποτε βλέπω ερείπια ή εγκαταλελειμμένα σπίτια η φαντασία μου οργιάζει. Θέλω να μάθω πως ζούσαν, ποιοι ζούσαν, κάτω από ποιες συνθήκες... 
Στο χωριό πάντως είχε λίγα σπίτια με φως άρα υπάρχουν κάτοικοι.




Συνεχίζοντας τη βόλτα περάσαμε από το Γούρρι, ένα εξίσου γραφικό χωριό κοντά στο Φικάρδου. Το Γούρρι  ήταν ολόφωτο, ταβέρνες, καφενεία, ωραία πλατεία...


Φυσικά αυτό είναι το παλιό χωριό, διότι υπάρχουν νέα κτίσματα, δρόμοι, παρτέρια κ.λ.π


Έτσι που λέτε και μετά σιγά σιγά ήρταμε σπίτι...


Αύριο πάλε.

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Τα 10 Τατσαγαπημένα

Αφού με προσκαλείς Γρούτα sis και αφού με προκαλείς θα αναφέρω κι εγώ τα 10 μου αγαπημένα πράματα που εν είμαι σίουρη αν εν μόνο τούτα. Η δεκάδα έχει ως εξής:

  1. Αγαπημένη στιγμή: Αν και μπορώ να αναφέρω χιλιάδες από δαύτες, θα αναφέρω τη μια και ήταν τότε που μου επιτράπει να πάρω το τρίδυμο Α από την εντατική νεογνών στο σπίτι.
  2. Αγαπημένο φαγητό: Βασικά μόνο τα αγαπημένα μου τρωω εν τζαι τρώω κατι που μ αρέσκει λλιο έως καθόλου αλλά τεσπα. Το καλλύτερο φαϊ μου είναι μακαρόνια βραστά στο ζουμί της όρνιθας με ΠΑΑΑΡΑ πολλή αναρή χωρκάτικη και γιαούρτι, τζαι κόκα κόλα όι λαϊτ.
  3. Αγαπημένο άρωμα:  Αν εννοούμε άρωμα που φορούμε το L'Istant de Guerlain, αν πάλιν εννοούμε οποιαδήποτε μυρωδκιά τη μυρωδκιά που έχουν τα σουβλάκια κάτω στο παντοπωλείο στο Κτήμα εν την αλλάζω.
  4. Αγαπημένο γλυκό: Χμ, εν είμαι φαν αλλά η μαρμελάδα μοσφίλου της μάνας μου είναι τέλεια.
  5. Αγαπημένο βιβλίο: Η τριλογία της Μαίρης Κόντζογλου "Οι Μεσημβρινοί της Ζωής". Θεσπέσιο
  6. Αγαπημένη έξοδος: Έξω φκαίνω μόνο για να φκάλω τα σκουπίδκια!!! Παρόλα αυτά όποτε πάω Πάφο σχεδόν κάθε Σαββατοκυρίακο, πάω στες "πεταλλίνες". Κάμνουμε οστρακοσυλλογές με τα μπεϊμπις , φυσικά εν ξέρουμε ακόμα τι θα τα κάμουμε τόσα που μαζέψαμε αλλά κάτι θα σκεφτούμε στο μέλλον. Έτσι συνήθως είμαστε παραλιακά τζαι σκαρφαλώνουμε στα βράχια να βρούμε κάτι σπάνιο.
  7. Αγαπημένο τραγούδι: ΧΜ...πολλά άδικο...πως να πω ένα τζαι να ρίψω τόσα άλλα....Το λάθος της Μελίνας Ασλανίδου. Tres anatrishiaste
  8. Αγαπημένη σειρά: Αίγια Fuxia ήταν που τες πιο ωραίες σειρές που δα με έξυπνο χιουμορ. Εν τζαι είδα τζαι πολλές εδώ που τα λέμε. Εν είμαι φαν του καναπέ και της τηλεόρασης.Τζίνο που βλέπω θέλω να το δημιουργώ εγώ, όπως το θέλω, όποτε το θέλω και όπως με βολεύει.
  9. Αγαπημένη διαδρομή: Αγιος Γεωργιος Πέγειας προς Ακάμα με στάση στη Λάρα για μπάνιο, συνεχίζουμε τα ακάμωτα με 4wd οπωσδήποτε κάμνουμε στάση στη Φοντάνα Αμορόζα για μπάνιο και βγαίνουμε Λουτρά Αφροδίτης.
  10. Τζιν & Τονικ με λεμόνι πάγο και καλαμάκι
Αυτά!! Τίποτε ιδιαίτερο για σας tres importante για μένα. Ευχαριστώ το κοινό που με παρακολούθησε με κομμένη την ανάσα! Μπορείτε να αναπνεύσετε....Ακυρο! Θολώνουν τα τζάμια!
Εχάρηκα ιδιαιτέρως που με γνωρίσετε κι εύχομαι και δια σας μιαν τύχη καλή!
Αν δεν σας δούμεν C U!

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

Ο προνοών...ο προλαμβάνων

Πως αντιδράτε όταν βρίσκεστε στο δρόμο και ο μπροστινός σας κάμνει τα παρακάτω:

  • Στρίφκει ξαφνικά χωρίς να "νέψει". 
  • "Νέφκει" μεν την ώρα που "στρίφκει" δε.
  • Άναψε πράσινο φανάρι τζαι τζίνος χάσκει.
  • Πάει 11 μίλια 12 ώρες, τζαι έσιει ουρά πίσω του αυτοκίνητα που "δυσπυρκούν".
  • Εν γεναίκα, πάει 11 μιλια 12 ώρες, η μαξιλάρα εν τέλεια μπροστά " στιγκαρωμένη" ίσια πάνω, το τιμόνι τζίζει πιεστά πάνω στη τζοιλιά, η κκελλέ εσιη 2 εκατοστά απόσταση που το τιμόνι, τζαι βλέπει που τες τρύπες του τιμονιού.
  • Βρίσκεται στην ουρά μπροστά σου, μόλις τζοιλίσουν λλιο τα αυτοκίνητα πέρνει μεϊτανι φόρα, τζαι παλλουκώνει απότομα μόλις φτάσει το επόμενο αυτοκίνητο.( εν κράτα μιαν απόσταση τζαι να πηαίνει αργά τζαι σταθερά)
  • Κοντεύφκεις τα φώτα εν πρασινοπορτοκκαλλι, ο τύπος μπροστά πατά του να περάσει τζαι επειδή βιάζεσαι λαλείς να του πατήσω τζαι εγώ τζαι σικκιμέ, εννα ρέξω εννεν τέλεια κότσιηνο. Όμως ο μπροστινός μετανιώνει ξαφνικά τζαι πατά στόπερ..τζαι ίσια που προλαβαίνεις ...κι αν.
  • Είσαι πίσω του στα φώτα και θα στρίψετε και οι δύο δεξιά, αντί να πάει στο μέσο της διαδρομής μες τη μέση του δρόμου μόλις έβρει ευκαιρία να μπει, μένει πεισματικά στη γραμμή πίσω που τα φώτα τζαι καρτερά...καρτερά τζαι ξαναπιάνει μας το κόκκινο ..
  • Εν μες το high way τζαι μούγια να ρέξει που δίπλα του πατά στόπερ. (Είναι δυνατόν να πατάς στόπερ μες το χαϊ γουεϊ χωρίς σοβαρό λόγο?)
  • Εν μες το χαϊ γουέι τζαι κρατά τη δεξιά λωρίδα ΜΟΝΟΝ τζαι πάει βόλτα
  • Πάει αργάμισι, οι κότες του εν ταϊσμένες, τα σκυλιά δεμένα, πάει βόλτα με το "μόπαϊ" στο αυτί, γελά, ανεμίζει τα σιέρκα του, τζαι τα κτηνά πίσω του μαμούν τον σιήστο που τον έφκαλε.
  • Σάζει το καθρεφτάκι (τάχα θωρώ σε), σάζει τα μαλλιά του μ'ενα πέρασμα του χεριού από τη χαίτη του (τάχα δε με), πατά τα στόπερ επανειλημμένα για να ανάφκουν τα στοπλαϊτς και να τον προσέξεις
Πως αντιδράτε όταν βρίσκεστε στο δρόμο και ο πισινός σας κάμνει τα παρακάτω:

  • Εν "μες το κόλο σου", τζαι κάμνει τον απελπισμένο ότι βιάζεται (Προσωπικά αφήννω τον να περάσει τζαι κάμνω του αντίποινα)
  • Ξιμουττίζεται, Ξισταυλίζει , καθαρίζει τι μούττη του ανελέητα, τζαι κλώνει τζαι ποτζιεί τζαι ποδά για να τον βολεύκει. (Σήμερα είσιεν μια πίσω μου 60αρα με χρυσά ρολόγια, δακτυλίδια κλπ και "μερσιεντές", εξισταύλιζε ανελέητα, μόλις εποσπάστην με το ίδιο σιέρι έσαζε τη χαίτη της) Πραγματικά με τούτο το θέμα αμα το δω δίνετε το στομάσιη μου κόμπο, πιάνει με μια ανελέητη αναγούλα...ΔΕΑΞ
  • Εν νύχτα εν πίσω σου, τζαι εσιει τα ψηλά φώτα αυτούμενα.
  • Εν μες το χαϊ γουεϊ εν μες το κόλο σου, είσαι αριστερά, τζαι εν σε προσπερνά 
Πως αντιδράτε όταν βρίσκεστε στο δρόμο και σας συμβαίνουν αυτά::

  • Πάεις να τον προσπεράσεις επειδή επήαιννε σιγά και την ώρα που τον προσπερνάς πατά του με αποτέλεσμα να αναπτύσσεις μεγάλες ταχύτητες και να κινδυνεύει η ζωή του και προπαντός η δική σου και τον συνεπιβατών (Προσωπικά έκαμα το αυτοκίνητο βίδες μια φορά πάνω σε έτσι φάση)
  • Περνάς κανονικά και ο απέναντι σου θέλει επίμονα να σε κόψει τζαι να μπεί στη πάροδο.(Βασικά κόφκει σου το δρόμο τζαι αν προλάβεις καλώς)
  • Περνάς κανονικά και το άτομο που βρίσκεται σε πάροδο θέλει με το έτσι θέλω να μπεί μπροστά σου, κάμνεις την υποχώρηση και ούτε ένα νέυμα για ευχαριστώ.
  • Πάεις κανονικά και ξαφνικά πετάγεται κάποιος μπροστά σου από το πουθενά που έδωκεν μέσα που σημείο που σιεν αλτ, αλλά επαρέλειψεν να κάμει και ούτε καν εκοίταξεν αν έρκετε αυτοκινητο.
  • Προσπερνάς στο χάι γουέι, εν μες την αριστερή τζαι χωρίς να κοιτάξει  μπαίνει δεξιά τζαι κόφκει σε  τζ ι ο κόσμος εν δικός του
  • Είσαι μες το ραουντ αμπαουτ, τζίνος μπαίνει μέσα χωρίς καν να σταματήσει τζ' όποιον πάρει ο χάρος
  • Είσαι στο χάι γουέι, προσπερνάς το τύπο που πάει σιγά σιγά τζαι ζιγκ ζαγκ τζαι τρέμει η ψυσιή σου την ώρα που περνάς δίπλα του να μεν λοξοδρομήσει προς τα πάνω σου.
  • Πάεις κανονικά, η δική σου πλευρά καθαρή, έρκεται ο απέναντι αλλά στη πλευρά του έσιη αυτοκίνητο παρκαρισμένο και αντί να περιμένει να περάσεις αφου εν η δική του πλευρά κατειλημμένη έχει την απαίτηση  να περάσει αυτός  
  • Είστε σε ένα δρομο που εν στενός και για κάποιο λόγο εν φορεί δύο αυτοκίνητα και βρέθεστε αντιμέτωποι μ ένα άλλο, που πίσω του έσιη τόπο αν πάει πισινή να πιάσει άκρη για να περάσετε και οι δύο , όμως έχει την απαίτηση να πάεις εσύ πισινή μπορεί και ολόκληρη διαδρομή επειδή ετσι θέλει τζαι επειδή εν πάει πίσω αν δεν πάεις εσύ
  • Κάποιος μπροστά σας επιθυμεί να στρίψει, εν μπαίνει στο κόπο να πιάσει μια θέση να περιμενει προς τη μέση του δρόμου ούτως ώστε να μεν τον περιμένουν τόσοι πίσω του.

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Yeahhh baby! Back to reality!

Ευτυχώς που τελειώσαν οι ευλοημένες οι γιορτές!!!!
ΒΑΡΚΟΥΜΑΙΙΙΙΙΙΙ ΤΕΕΕΕΕΕΕΣ ΠΟΛΛΛΑ!
-Θέλω τη ρουτίνα μου.
      Θέλω το πρόγραμμα μου, θέλω να σηκωστώ που τες 530 να Σσσσήξω που τη ψατζιή, θέλω να ρτω σπίτι το δείλις να φάω, να κάμω δουλειές , να κάτσω δαμέ, να τσιριλλώ των μωρών, να τους βάζω για ύπνο τζαι να σιει τόση πολλή αξία τζίνη η ησυχία στις 9. Θέλω να πάρω τη Κίκα μες τη ΨΑΚΗ περίπατο, να ρτω σπίτι να διαβάσω για να ηρεμήσω, να ππέσω να τζοιμηθώ που τες 10 τζαι να κουρνιάζω δίπλα που τον Τατσαμαν που πάντα χογλοκοπά , χογλάζει εν βραστός...τζαι όσο του κοντεύφκω να πιαίνει τζίθθεμερου, κίθθεμερου, τζιττεμέρου, πάρα τζιει με αποτέλεσμα να μου μεινίσκουν τα 3/4 του κρεβαθκιού!Αχ ντα καλά!!! Αγκαλίτσα!Αγαπώ...



Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

Μακαρούνια τζ΄αναρή

Έσιη κάποια πατροπαράδοτα φαγιά που εν τ΄αλλάσσω με τίποτε, παρόλο που καποιοι θα με πουν γραφική, πεζή, άσχετη κλπ .
Κουπέπια όπως τα κάμνει η μάνα μου, κιοφτέδες, λουκάνικα, φασολάκι γιαχνί, ψητό του φούρνου (όι του έσσω ..αλλά του έξω), σούβλα λύσσα, πατάτες με τ' αφκά, ραφκιόλες , όπως τα κάμνει η μάνα μου βεβαίως βεβαίως.
Αλλά το καλλύττερο τζίνο που ΄φα πόψε τζαι έκατσε πασ το στομάσιη μου εν  τα μακαρούνια  ψημένα μες το ζουμί της όρνιθας (του γουμά της μάνας μου) τζαι η όρνιθα οφκορσ.
 (Τι συνδυασμός μια μάνα με γουμά που κάμνει κομεντς στα ιστολόγια των κορών της)
Εν εσιη λάθος γεμώνεις το πιάτο μακαρόνια , βάλεις 2 κουτάλες γιαούρτι τζαι ΜΙΑΝ αναρή και ζουμί, ανακατώνεις τα τζαι τρώεις τα κάμνοντας τζιν τον ήχο που κάμνει η λόττα την  ώρα που τρώει το σιηλάρι της. Α τζαι μια ΚΟΑ κολα για να μην ξεχνιόμαστε!
Υστερα βέβαια πονείς τα στομάσια σου επειδή το φαϊ επήε αμάσητο που τη λαιμαργία σου.
Αξίζει βέβαια να πονείς μια μέρα για έτσι απόλαυση...
Αυτά για το έτος 2012!!!!
Καλή μάσα!